Güncel yazılar

Köpeğe kim bakacak

Cocker Spaniel, halk arasında “kukır” diye geçiyor. Bizimkinin adı ‘Lola’, Lola Rennt filminden esinledik. Çok oyuncu ve hareketli olurlarmış diye isim de uygun düşer dedik (ki öyle oldu). Gözler dahil simsiyah, öyle ki karanlıkta ışık tutsaınz dahi – ağzını açıp hırlamadıkça- fark etmek oldukça zor.

Öncesinde, eve köpek almaya hep karşı çıkıyordum. En büyük sebebi ise ‘sorumluluk’ kısmıydı. Hayatımda zaten haddinden fazla sorumluluk olduğunu düşünüyorum ve bir tanesine daha -ki bir canlı sonuçta- he demeyi gözüm yemiyordu açıkçası. Bir ara bayağı bir tartışma konusu oldu hatta eşimle. O küçük kızımız için iyi olacağını söylüyordu. Ben de ‘kendimize zor vakit ayırıyoruz bir de köpekle nasıl ilgileniriz, beslemesi, aşısı, osu busu’ falan diyordum.

Bu argümanların üzerinden yaklaşık 1 sene geçti ve bir arkadaştan aldığımız küçük köpek yavrumuz an itibariyle 1 yaşına bastı. Hatta ben bu yazıyı yazarken yemek kabını sağa sola savurup ‘hrrr hrrr’ diye sesler çıkartmakla meşgul.

Nasıl ikna oldun dersen, şöyle oldu. Sonunda dedim ki, eğer tüm sorumluluğu üzerine almayı kabul ediyorsan ben de eve köpek alınmasını kabul ediyorum.

Aslında bu kadar net ve medeni bir şekilde olmadı konuşma :) Ama zor kısmı benim için asıl sorunun sorumllukla ilgili olduğunu kabu etmem, eşimin de köpeği gerçekten istiyorsa sorumluluğu kabul etmesi gerektiğini kabullenmesiyle oldu. O evet dedi, ben evet dedim. Sonuç şu ana kadar gayet iyi (tabi bir de eşime sormak lazım).

Bazen çözümsüz gibi görünen konularda; size sunulan bir şeye toptan hayır demek yerine, sadece size uymayan kısmına hayır demek çözüm getirebiliyor.

Not: Nedense yazıların sonunda hep bir kıssadan hisse çıkartan dede havasına bürünüyorum. Kişilik özelliğim sanırım :)

  1. Makale Yazarı Olmaya Çalışırken 12 Yanıt
  2. Ortaya Karışık Muhteşem Düşüncelerim 1 Yanıt
  3. Bir Girişimcinin Not Defterinden 1 Yanıt
  4. İnternetten Para Kazanma Yollarını Araştıranlara Fikirler 5 Yanıt