Küçük kızım 2 yaşına doğru yaklaştıkça, inat ve ısrar konusunda giderek daha da usta olmaya başladı. 2 yaş sendromu diyorlarmış bu olaya.
Çikolataya gogogo diyor, arada sırada aklına geldiğinde de buz dolabını gösterip gogogo demeye başlıyor.
Her iyi baba gibi, ben de kızımı bu sağlıksız yiyeceklerden korumak için ona gogogo vermiyorum.
Ve her 2 yaşındaki inatçı çocuk gibi, kızım gogogosundan vazgeçmiyor.
- Baba, gogogo.
- Gel kızım bak içerde bebek napıyormuş
- Babba, gogogo.
- Tamam gogogo yiyelim, ama önce odana gidip kitap okuyalım.
- Babbaaa, gogogo.
- Aaaa bak burda üzüm varmış, al bakalım üzümü.
- Babbaaaaa, gogogo.
- Kızım bi dur ya
- BAAABBBBAAAAAAAAA GOGOGO.
- Aaaaaaaaaaaa
Bu son istekten sonra hala çikolataya kavuşamazsa, genelde (yalandan) ağlamaya başlıyor 
Ve her yumuşak kalpli baba gibi, dolabı açıp çikolatayı veriyorum. Kızım beni gayet güzel eğitti.
Kısadan hisse, gerçekten istediğin bir şey için ısrarcı ol.
Eğer ilk ‘hayır’ da pes edersen, isteğine ulaşamayacaksın.Bunun sebebi, ya senin için “iyi”nin ne olduğunu daha iyi bildiğini düşünen birisi (anne-baba-eş-dost) yada sen istediğini alınca birşeyler kaybedeceğini düşünen birisi(dünyanın geri kalanı) olabilir.
İkinci ‘hayır’da pes edersen, isteğine ulaşamayacaksın.
Üçüncü ‘hayır’da pes edersen, isteğine ulaşamayacaksın.
Ve bu hayırlar her zaman 2 yaş çocuğuna söylediği kadar açık olmuyor.
Aslında hayatta hemen her başarısızlık, çikolatanın önündeki bir başka hayır olarak karşına çıkar. İlk başarısızlık emaresinde pes edersen, isteklerine asla ulaşamazsın.
Başarılı olmak için yaptığın işlerde ısrarcı ol. Kuvvetle muhtemeldir ki sonunda çikolatayı yiyen sen olacaksın.
Güzel yazmışsın ben beğendim
çok doğru ama herkestede baba şefkati olmuyorki:)
Evet doğru, ama kızıma çikolatayı baba şefkatiyle vermedim zaten
Daha çok ver-kurtul mantığı çalıştı.
Bu örnek gerçek hayata 1e1 ötüşmez tabiki, sonuçta baba-çocuk ilişkisi gayet yakın ve özel bir ilişki.
Yine de isteklerinde ısrarcı olmak her yerde olduğu gibi burada da işe yarayan ve çikolataya-pardon -başarıya götüren bir süreç.
Keyifle okudum yazınızı..
İnsan dayanamıyor demekki, ilerde bizde yaşayacağız bu durumları..
Allah analı babalı büyütsün..
Saygılar
Ben yeğenime Belçika çikolatası getireyim madem gelirken.
Evet dayanamıyor insan. Özellikle baskı fazla olunca hiç dayanılmıyor. Bu arada gogogo’yu kim sevmez
ilk olarak sunu soylemek istiorum, cagdas abi sen sunu yazmissin: “Bu örnek gerçek hayata 1e1 ötüşmez tabiki, sonuçta baba-çocuk ilişkisi gayet yakın ve özel bir ilişki.”
baba-cocuk iliskisi özel olabilir ama yakin degil her zman maalesef
vede bence o gogogoyu kizina vermemen lazim cunku hem aliskanlik yapar (cok gogogo iyi degil) hemde kizin “yontemi bulmus” oluo, yani bn israr ettigimde babam zaten gogogomu vericek diye dusunuyo, ve bu dusuncede ne yazikki ilerde sorun acabilir.. simdilik tabiki bi cikolata icin onemsemiyo olabilirsin, ama cocuk alisinca cok zor oluo, babasinin her istedigini yapmasini istio…
ben buna $ahit oldum, fakat anne olarak degilde cocuk olarak (:
ben kucukken israr ettigimde babam her istedigimi yapardi, simdide alistim (kotu bisey biliorum) ve her istediklerimi yapmasini istiorum, bunun yuzunden aylardir aramiz bozuk…
Bu yuzden bence kizina hep tmm deme, yada diceksen her zaman de.. yoksa araniz bozulur
biraz ogut verir gibi oldu ama :S kusura bakma, yanlis anlamazsin insallah, yasadigim icin soyluorum (:
2 yaşında bir yeğenim var o da çok ısrarcı ve sonunda ağlıyorda ama vermemeyi tercih ediyoruz ağlayrak elde etmeye çalşmasın şımarmasın diye=) umarım hayatta isteklerimiz konusunda ne kadr ısrrlı olsakta bizm gibi değil sizn gibi davranır=)