BeyazTavsan.com

Palyaço balıkları; hayatları boyunca diğer canlılar için çok zehirli olan deniz şakayıklarının (anemon) içinde yaşar. Bir palyaço balığı ömrü boyunca içinde güvenle yaşadığı yuvasından ayrılmaz. Böylece, palyaço balıkları dünyada bulabilecekleri en rahat yerde doğar, yaşar ve ölür. Kayıp balık Nemo hariç

Trafik korkusu

Evim şehir dışında olduğu için, arabayla işe giderken şehir içi trafiğine girmeden çevre yollarından gidebiliyorum. Bu yüzden, uzunca bir süre şehir trafiğine girmek zorunda kalmadım. Şehre gitmek istediğim zamansa, arabayla metro durağına kadar gelip oradan metroya binip öyle gidiyordum. Kurduğum mantık şuydu: ” Şimdi ne gerek var trafiğe girip stres yaratmaya, kafam rahat olsun sakin sakin gezeyim.” Bir süre sonra şehir trafiği benim için gerçek bir korkuya dönüştü. Bazen arabayla gitmek istesem de, içimi kaplayan türlü endişelerden dolayı (park yeri bulabilir miyim, ya kaza yaparsam, yolları bilmiyorum ki) başaramadım.

Bu arada çok iyi bir arkadaşım şehir içinde oturuyordu; hatta tam da daracık caddelerin, dik yokuşların, çıkmaz sokakların olduğu bir yerde. O arkadaşım benim yan koltukta stres olduğum bir durumda, benimle konuşarak gayet sakin arabayı sürebiliyordu. Bir iki seferden sonra ben de cesaretimi topladım ve bir şehir içi turu yapmaya karar verdim. Çevre yolu bitip de normal trafiğe girince içimi kaplayan heyecanı şimdi bile hatırlıyorum. Müzik kapalı, ellerim sıkıca direksiyonda, sürekli sağ-sol aynaları kesiyorum. Sanki trafikte araba sürmüyorum da Formula 1′de yarışıyorum gibi bir heyecan kaplamıştı.

İlk denemden hemen sonra ikincisi ve üçüncüsü de geldi. Artık bir taksici kadar olmasa da şehir içi-dışı-ortası fark etmiyor.

Bir kedi gelişirken

Çocukluğumdan beri kedilere özel bir merakım var. Ortaokuldayken arada gizlice eve sokak kedisi falan getirir, sonra balkonda beslemeye çalışırdım. Annem ısrarla kedileri geri yollasa da, sonunda dayanamamış olacak ki bir arkadaşın yeni doğum yapan kedisinin bir yavrusunu almama izin verdi. Kediye küçük bir kilimin üzerinde yuva yaptım, küçücük bir uyku sepetiyle su-yemek-dışkı kaplarını kilimin üzerine koydum.

Yavru kedi ilk haftalarda kilimden dışarıya çıkmıyordu. Sonra bir gün bir patisini kilimden dışarı çıkartıp yere bastığını gördüm. İlk başlarda hemen ürküp geri çekiyordu, sonra bir gün odanın içinde rahatça dolaşmaya başladı. Ama bu sefer de kapı eşiğinden geçmeye ‘korkuyordu’. Eşiğe kadar gelip, kafasını hafifçe çıkartıp etrafı kolaçan ediyor, sonra hemen kafayı geri çekip odanın güvenli bir köşesine geri çekiliyordu.

Derken bir yılını doldurmadan evin içini dışını bilir hale geldi ve kendini balkondan (1. kat) bahçeye atmayı öğrenmesi uzun sürmedi

Bir bebek büyürken

Bire bir aynısı değil ama küçük kızım da yavru kedi gibi öğreniyor evi. Önce salondan çıkmıyordu, kapı eşiğine gelip orada kalırdı. Şimdilerde nerede boy göstereceği belli olmuyor   (Fotoğraf : Paul Mayne)

Rahatlık Bölgesi

Hepimizin, kendimizden emin olarak serbestçe gezebileceğimiz fiziksel ve zihinsel bölgelerimiz vardır. Anadolu’nun bir köyünde doğduğundan beri 1 km.den fazla evinden uzaklaşmamış, doğma büyüme aynı kasabada kalmış insanlar var. Diğer yanda uçağa atlayıp, diğer insanın ömür boyunca yaptığı yolu bir seferde yapan insan da var.

Gelişmek, kendimizi rahat hissettiğimiz alanları da büyütmek anlamına gelir. Küçük bir bebek veya yavru kedi ilelebet kendisini güvende hissettiği alanda kalırsa, hayatta ulaşabileceği kaynaklar, sevinçler, hüzünler ve tabii başarıları da onunla sınırlı kalır.

Bundan sonraki yazılarda bu konu içine biraz daha gireceğiz. Peki, bu konuda senin tecrübelerin nasıl? Paylaşmak istersen (ki paylaşmak da rahatlık bölgesinin dışına çıkmaktır aslında ) yorumlar kısmı seni bekliyor.