Sokaklar, caddeler, şehirler hep kendisini unutmuş insanlarla dolu. Gerçekten gururlu, güvenli, ne istediğini bilen, bilge, yani kısaca dostun olmasını isteyeceğin türden insanların sayısı giderek azalıyor. Dünyadaki korku seviyesi arttıkça, insanların özbenlikleri de o kadar siniyor. Kendileri gibi değil de kendilerinden istenildiği gibi yaşamayı seçiyorlar.
Oysa kendini yaşamamak ölmektir.
Yaşamak insanlık hakkı olsa da, kendini yaşamak doğuştan gelen bir hak değil malesef, en azından günümüzde değil.
Kendini yaşamak için içindeki sese kulak vermeli ve uğraşmalısın. Sürekli çaba harcamalısın.
Ve bir yerde başlamalısın…
5′in 1′i : Amaç
Yaşamak için bir nedeni olan, bütün nasılların üstesinden gelebilir. -Nietzsche
Bir amacın yoksa, bir hayatın da yoktur. Hayatın yoksa sen de yoksun. Şu anda yaptıkların, yarın yapacakların ve dün yapmış oldukların; hepsi bir amaca hizmet ediyor. Bu amaç seninse, ne mutlu sana. Eğer değilse, ne kadar da hayırseversin, ne mutlu o amacın sahibine.
Elinde bir baltayla ormana dal ve önüne gelen her ağaca bir darbe vur. Yıllar sonra arkanda sağı solu çizilmiş bir orman bırakırsın en fazla. Ya da eline bir testi al ve bir ağacı sulamaya başla. Bir kaç mevsim sonra meyve yemeye başlarsın.
Ne olmak istiyorsun? Ne yapmak istiyorsun? Kimsin? Amacın ne?
Bu soruların nihai tam ve doğru cevabını şu an için bilemiyor olabilirsin fakat şu anda sana en doğru gelen cevapları bilmen gerekiyor.
Eğer bilmiyorsan, o zaman hayatını sen değil TV reklamları, gazete haberleri, korkular, söylentiler, hatalı varsayımlar yani bir başkası yönetiyor demektir.
Amacın ne?
Hedefin var mı?
Bugün yaptıklarını sadece hayatta kalmak uğruna mı yaptın, ne yapacağını bilemediğinden mi yaptın yoksa amacına ulaşmak için bir adım daha mı attın?
Bugün neden yaşadın?
Bugün kendin için bir iyilik yap ve seni mutlu edecek, seni anlamlı kılacak, sana doğru gelen bir amaç edin. Kendine bir hedef belirle. Eskiden yaptığın işleri yapmaya devm etsen de amacın hep aklında olsun. En iyisini yap ve hedefin doğrultusunda yap.
Gerçek ilerleme de aslında böyle sağlanır. Bir hedefin yoksa, affına sığınarak söylüyorum, bir çorbadaki sinek gibi ne kadar çok kanat da çırpsan, ne kadar çok didinsen de bir yere varamasın. Yapman gereken şey, olmak istediğin yeri seçip oraya doğru var gücünle küreklere asılmaktır.
Bir gün gelecek amacına ulaşacaksın veya bir gün gelecek daha anlamlı bir amaç edinip bundan vazgeçeceksin. Fakat ne yaparsan yap, hayatını kendi seçimlerine göre yaşayacaksın.
Ve yaşamın gerçek zevkine o zaman varacaksın.
Amaç,hedef vs .. Bu olguların anlamı insan bunyesıne olabıldıgınce kucuk yasta asılanmalı..Cunku ınsanoglu akısına bırakıldıgında bu olguların farkına bazen cook gec varabılıyor ve artık bazı seylerın yerının degısmesı zor oluyor hayatta..Yanı artık 23 yasındaysanız ve unıversıte 3. sınıftaysanız hedeflerınız bır cok penceresı kapanmıs oluyor ztn otomatıkmen (: Belkı ınsan elındekıyle yetınmeyı bılmelı cunku yukarda okudugum yazılardan bırınde gormustum;halımı elestırırken yerımde olmak ısteyen mılyonlarca ınsana haksızlık etmekten her zaman korkmusumdur..Bu yuzden hayatta kısa hedefler koyulmalı ve gerceklestıkce ıyı gıttıgını hıssetmek olgusu guzellestırmelıdır dunyayı .. Kım bılebılır kı?
çagdaş abi sen on numara bir insansın.abi ara sıra gaz dan ayagını çek böyle giderse yani gazdan ayagını çemezsen ben dünyayı ele geçiririm
)) harihasın sen abi
Cok guzel yazmissiniz, elinize saglik. Blogunuzda genel olarak yazilan hayatimizdaki amac, kendini yasamak, icimizdeki bosluk duygusu konulari aslinda toplam bir paket sanirim. Hepsi de birbiriyle baglantili. Size bir sorum olacak: Bu yasadiginiz ve yarattiginiz gelisim ortaminda partnerinizin/esinizin nasil bir rolu var? Kendisi de sizin bakis acinizla bakip sorguluyor ve gelisiyor mu? Yoksa hayata bircogumuz gibi daha dar ve duz bir pencereden mi bakiyor? Benim esimle hayat goruslerimiz ve gelisime olan bakis acilarimiz farkli.Ve ortak bir noktada bulusamiyoruz genelde. Insanin hayat arkadasi bu surecin disinda olursa surec saglikli ilerleyebilir mi? Yoksa bu surec anneden, babadan, esten,evlattan bagimsiz bireysel bir surec mi? Hersey bizim icimizde mi bitiyor? Yoksa insanlar birbirlerini gelistiren iliskiler yasayabilir mi?
Bir sure once hayatta yasadiklarimizin “basimiza gelenler”den cok “basimiza gelmesine izin verdiklerimiz”den olustugunu kesfettim. Aslinda bu ayri biryere goturuyor olayi. Bu konuyu farkli bir yorumda yazmam daha dogru olacak.
Vaktiniz icin simdiden tesekkurler,
Hatice
@hatice: Eşimin ve benim ilgi alanlarımız oldukça farklı. Yeteneklerimiz ve karakterlemiz de farklı. Fakat ikimizin de ortak özelliği, şu anda olduğumuzdan daha fazlasını olmak istememiz. İş hayatı dışını ele alırsak, ufak bir çocuğu olduğu ve kendisi de çalıştığı halde bir şekilde uğraşıp gönül veridği yaratıcı drama konusunda ilerlemeye çalışıyor. O seminer senin-bu çalıştay benim gezip duruyoruz. Bense internet ve özgelişim üzerine uğraştığım farklı bir yolda ilerlemeyi seçtim. Hayatı verildiği gibi kabullenen birisi değil ve bu hoşuma gidiyor.Yani senin sorduğun anlamda, hayata düz bir pencereden bakan birisi değil ve beni gerektiği kadar anlayabiliyor. Diğer türlü bir ilişkiye ben sanırım dayanamazdım zaten.
Özgelişim bence bireysel bir süreçtir. Çevren bu süreci tabiki şekillendirir, destekler veya köstekler ama sonuçta iş sende biter. Eğer sen bu yükü omuzlanıp kabuğunu kırmayı istiyorsan, o zaman hiç bir engel önünde duramaz. Evet, özgelişim bireysel bir süreçtir fakat bu süreç sadece seni değil çevreni de değiştirir. Çevrende sana uyum sağlayan herşey kalır ve seninle gelişir, bu esnada yepyeni şeyleri de fark eder ve hayatına dahil edersin. Artık sana uymayan şeyler ise yavaşça silinir ve gider.
Son olarak, her zaman için, birilerini, birşeyleri, şartları, durumları, olanakları “yargılamaya” başlamadan önce her zaman 2 kere düşünürüm. Gerçekten böyle mi yoksa sadece bahane mi yaratmaya çalışıyorum diye emin olmak isterim.
“Bugün neden yaşadın?”
Boş boş vakit geçirdim bilgisayar başında..
Bu siteyide googlede “can sıkıntısı” diye aratınca tesadüfen buldum..
İçimden çok şey yapmak geçti..Şehire gitmek yılbaşı hediyesi almak istedim.. Ama ego’mu susturdum ve yapmak istemediğimi yaptım..Şuan pişmanım fakat bunu birdaha tekrarlamamayı umuyorum
Blog için teşekkürler
Yorumları incelediğimde, çoğu kişinin hayatından memnun olmadığını, hatta kendine bile itiraf edemedikleri şeyleri burada döktüklerini gördüm. Her zamanki gibi ışık tuttunuz. Ve bence siz bu siteye giren kişilerin yaşamlarını değiştirdiniz (buna bende dahil oluyorum). Örneğin, Türkçe doğru kullanılmıyor derken, burada havaya uyup, en azından kelimeleri doğru kullanıyorlar (oysa msn de kullanmıolar sekerim hic kullanmıolar
). Eh, burada da belirli çerçeve içerisinde, birbirimizin hatalarını kırmadan düzelttiğimizi görüyorum. Keşke yeni kuşak da bu gibi sitelere girse veya bu siteler çoğalsa… (annemleşiyor muyum ne? 
)
hedefim yok amacım yok..ne istediğimi ne yapmam gerektiğin bilmiyorum.Ne olmak istiyorsun? Ne yapmak istiyorsun? Kimsin? Amacın ne? 24 yaşındayım ama hala bu soruların cevabını veremiyorum..hayatıma hala yön veremedim.ne yapmalıyım::((