Kendini Yaşa (1): Amaç yazısına yapılan yorumlar

Yazar: zeynep buse

zeynep buse — Sun, 29 Aug 2010 21:31:33 +0000

hedefim yok amacım yok..ne istediğimi ne yapmam gerektiğin bilmiyorum.Ne olmak istiyorsun? Ne yapmak istiyorsun? Kimsin? Amacın ne? 24 yaşındayım ama hala bu soruların cevabını veremiyorum..hayatıma hala yön veremedim.ne yapmalıyım::((

Yazar: bilgiç

bilgiç — Thu, 25 Feb 2010 20:35:24 +0000

Yorumları incelediğimde, çoğu kişinin hayatından memnun olmadığını, hatta kendine bile itiraf edemedikleri şeyleri burada döktüklerini gördüm. Her zamanki gibi ışık tuttunuz. Ve bence siz bu siteye giren kişilerin yaşamlarını değiştirdiniz (buna bende dahil oluyorum). Örneğin, Türkçe doğru kullanılmıyor derken, burada havaya uyup, en azından kelimeleri doğru kullanıyorlar (oysa msn de kullanmıolar sekerim hic kullanmıolar ). Eh, burada da belirli çerçeve içerisinde, birbirimizin hatalarını kırmadan düzelttiğimizi görüyorum. Keşke yeni kuşak da bu gibi sitelere girse veya bu siteler çoğalsa… (annemleşiyor muyum ne? )

Yazar: Brkan

Brkan — Sat, 26 Dec 2009 18:14:56 +0000

“Bugün neden yaşadın?”
Boş boş vakit geçirdim bilgisayar başında..
Bu siteyide googlede “can sıkıntısı” diye aratınca tesadüfen buldum..
İçimden çok şey yapmak geçti..Şehire gitmek yılbaşı hediyesi almak istedim.. Ama ego’mu susturdum ve yapmak istemediğimi yaptım..Şuan pişmanım fakat bunu birdaha tekrarlamamayı umuyorum
Blog için teşekkürler

Yazar: Çağdaş

Çağdaş — Sun, 06 Dec 2009 18:03:55 +0000

@hatice: Eşimin ve benim ilgi alanlarımız oldukça farklı. Yeteneklerimiz ve karakterlemiz de farklı. Fakat ikimizin de ortak özelliği, şu anda olduğumuzdan daha fazlasını olmak istememiz. İş hayatı dışını ele alırsak, ufak bir çocuğu olduğu ve kendisi de çalıştığı halde bir şekilde uğraşıp gönül veridği yaratıcı drama konusunda ilerlemeye çalışıyor. O seminer senin-bu çalıştay benim gezip duruyoruz. Bense internet ve özgelişim üzerine uğraştığım farklı bir yolda ilerlemeyi seçtim. Hayatı verildiği gibi kabullenen birisi değil ve bu hoşuma gidiyor.Yani senin sorduğun anlamda, hayata düz bir pencereden bakan birisi değil ve beni gerektiği kadar anlayabiliyor. Diğer türlü bir ilişkiye ben sanırım dayanamazdım zaten.

Özgelişim bence bireysel bir süreçtir. Çevren bu süreci tabiki şekillendirir, destekler veya köstekler ama sonuçta iş sende biter. Eğer sen bu yükü omuzlanıp kabuğunu kırmayı istiyorsan, o zaman hiç bir engel önünde duramaz. Evet, özgelişim bireysel bir süreçtir fakat bu süreç sadece seni değil çevreni de değiştirir. Çevrende sana uyum sağlayan herşey kalır ve seninle gelişir, bu esnada yepyeni şeyleri de fark eder ve hayatına dahil edersin. Artık sana uymayan şeyler ise yavaşça silinir ve gider.

Son olarak, her zaman için, birilerini, birşeyleri, şartları, durumları, olanakları “yargılamaya” başlamadan önce her zaman 2 kere düşünürüm. Gerçekten böyle mi yoksa sadece bahane mi yaratmaya çalışıyorum diye emin olmak isterim.

Yazar: Hatice

Hatice — Wed, 02 Dec 2009 20:46:11 +0000

Cok guzel yazmissiniz, elinize saglik. Blogunuzda genel olarak yazilan hayatimizdaki amac, kendini yasamak, icimizdeki bosluk duygusu konulari aslinda toplam bir paket sanirim. Hepsi de birbiriyle baglantili. Size bir sorum olacak: Bu yasadiginiz ve yarattiginiz gelisim ortaminda partnerinizin/esinizin nasil bir rolu var? Kendisi de sizin bakis acinizla bakip sorguluyor ve gelisiyor mu? Yoksa hayata bircogumuz gibi daha dar ve duz bir pencereden mi bakiyor? Benim esimle hayat goruslerimiz ve gelisime olan bakis acilarimiz farkli.Ve ortak bir noktada bulusamiyoruz genelde. Insanin hayat arkadasi bu surecin disinda olursa surec saglikli ilerleyebilir mi? Yoksa bu surec anneden, babadan, esten,evlattan bagimsiz bireysel bir surec mi? Hersey bizim icimizde mi bitiyor? Yoksa insanlar birbirlerini gelistiren iliskiler yasayabilir mi?
Bir sure once hayatta yasadiklarimizin “basimiza gelenler”den cok “basimiza gelmesine izin verdiklerimiz”den olustugunu kesfettim. Aslinda bu ayri biryere goturuyor olayi. Bu konuyu farkli bir yorumda yazmam daha dogru olacak.
Vaktiniz icin simdiden tesekkurler,
Hatice

Yazar: y.günay

y.günay — Thu, 30 Jul 2009 16:52:19 +0000

çagdaş abi sen on numara bir insansın.abi ara sıra gaz dan ayagını çek böyle giderse yani gazdan ayagını çemezsen ben dünyayı ele geçiririm )) harihasın sen abi

Yazar: Bugr Kaan

Bugr Kaan — Wed, 29 Jul 2009 14:46:50 +0000

Amaç,hedef vs .. Bu olguların anlamı insan bunyesıne olabıldıgınce kucuk yasta asılanmalı..Cunku ınsanoglu akısına bırakıldıgında bu olguların farkına bazen cook gec varabılıyor ve artık bazı seylerın yerının degısmesı zor oluyor hayatta..Yanı artık 23 yasındaysanız ve unıversıte 3. sınıftaysanız hedeflerınız bır cok penceresı kapanmıs oluyor ztn otomatıkmen (: Belkı ınsan elındekıyle yetınmeyı bılmelı cunku yukarda okudugum yazılardan bırınde gormustum;halımı elestırırken yerımde olmak ısteyen mılyonlarca ınsana haksızlık etmekten her zaman korkmusumdur..Bu yuzden hayatta kısa hedefler koyulmalı ve gerceklestıkce ıyı gıttıgını hıssetmek olgusu guzellestırmelıdır dunyayı .. Kım bılebılır kı?

Yazar: fatih

fatih — Thu, 02 Jul 2009 01:01:45 +0000

Olmak istediği şeyin aslında olmak istedi şey olmadığını anlayan arkadaşımız olmuş. Bu çok iyi! Yani hayat zaten aslında olmak istediğiniz şeyi size veriyor. Sadece biraz çevreye bakınmanız yeterli. Ondan sonra şükretmeli (kesinlikle neye ya da kime olduğu önemli değil sahip olduklarınız için kendinize bile şükredebilirsiniz) ve işine saygı duyarak ona verilen görevi en iyi şekilde yapmaya çalışmalı. İşinizi sevdiğiniz zaman zaten o da sizi sever ve istediğiniz o mükemmel macerayı size getirir. Mesela bankada çalışıyosunuz parasıda iyi belkide değil iyi çalışmadığınız için banka size çok para vermiyor. Siz işinizi çok iyi yaptığınız zaman terfi edilirsiniz ve çok iyi paralar almaya başlarsınız. Öyle ya para artık sizde ozmn bir hafta o müthiş macera dolu tırmanma takımına katılabilirsiniz, ya da dalmaya ne dersiniz veya doktorsunuz ve aslında sahnede şarkı söylemek istiyorsunuz. neden olması bunun en basit örneği ülkemizde de var uzun lafın kısası siz işinizi sevdiğiniz sürece o da sizi sever ve istediğiniz her şeyin kapısını size açar bir başkasıda. Ayrıca hayallerinizi günlüğe yazın bir süre sonra bunlar gerçekleşmiş mi? gerçekleşmemiş mi? sorun kendinizi belkide aslında hiç gerçekleşmemesi daha iyidir. Kendimden örnek vereyim kötü bir macera ararayan birisiniz ama berbat iş toplantısına gidiyorsunuz. Belki de kaza yaptınız ya da önünüzde koca bir otobüs devrildi insanları kurtarmaya ne dersiniz? Ben tamam derim.

Yazar: Eda

Eda — Sun, 10 May 2009 20:17:07 +0000

Aslında farkında olalım yada olmayalım hepimizin bi hedefi var..
Küçükken bile büyüyünce doktor olucam öğretmen olucam vs.. diyoruz..
Bu da bi hedef..(:
Çocukkenki hedeflerimiz ve şimdikl hedeflerimiz arasındaki fark ise o zamanlar hedefimiz konusunda çaba göstermezken şimdi gösteriyoruz..Ve diğer bi fark ise ilerdeki hedefimiz ciddileşiyor ve gerçekten istediğimiz bi’şey oluyor..(:
..Ve
Bugün neden yaşadın?
sorusuna cevap verdiğimiz an kendimizi bulmuş oluyoruz…:)

Yazar: afilliasi

afilliasi — Wed, 29 Apr 2009 15:04:49 +0000

güzel bir konu gerçekten insanın hayallerinin olması gerekiyor yoksa bir ara sonra insan kendini değersiz hissdiyor. ama hayallerine nasıl varacaksın neler yapabilirsin kısacası amacına nasıl ulaşacaksın bunların bilinmesi çok önemli bunu n için insanın kendini devamlı daha ii ye taşıması gerekiyor mesela kitap okuyormusunuz bilmiyorum ama insanın her bulduğunu okuması gerçekten çok faydalı tavsiye ederim hayat insanı öyle durumlara sokuyor ki kim bilir belki gereksiz gördüğün şeyler seni kurtarıyor o durumdan