Gerçek Varsayımlar (Bölüm 2) yazısına yapılan yorumlar

Yazar: FrancoTirador

FrancoTirador — Sun, 15 Feb 2009 11:11:09 +0000

Merhaba Cagdas,

“Kendini gerçekleştiren kehanet”. Bana kalirsa varsayimlarla ilgili en onemli nokta burasi. Gercekten de insanlar varsayimlari oylesine kabullenip, onlari belleklerine yerlestiriyorlar ki, bir sure sonra bu varsayimlar “gercege” donusuyor. Aslinda bu ilk bakista kotu bir olgu gibi gozukse de, madalyonu ters cevirip bellegimize “olumlu” varsayimlari yerlestirebilirsek, daha etkili bir sekilde gelisme sergileyebiliriz.

Yazar: ZehirliÖrümcek

ZehirliÖrümcek — Wed, 30 Apr 2008 20:33:05 +0000

Matrix gerçek aslında!Filmdeki gibi olmasada filmdeki gibi!

Yazar: Çağdaş

Çağdaş — Sun, 02 Mar 2008 18:57:52 +0000

Toplumsal şartlanma insanları genel olarak kötü şeylerin daha kolay ve zahmetsizce meydana gelebileceğine inandırmıştır. Bu beklenti insanları genel olarak korkuya sürükler ve güven duygusunu azaltır. Bence bu sayede de kontrol edilmesi daha kolay insanlar ortaya çıkar. Ne kadar korku,endişe o kadar kontrol.

Bunu sadece farketmen bile seni sürüden ayrı tutar. Gözünün önündeki korku ve endişe perdesi kalktıkça hayatı çok daha berrak ve güzel göreceksin. Tabiki zaman alacak, tabiki çaba gerektirecek ama zor olmayacak

Yazar: esra

esra — Sun, 02 Mar 2008 18:55:35 +0000

gerçek varsayımlarla ilgili olan son yazınızı okudum. bireyin sahip olduğu değer yargıları, kişisilel görüş ve inançlara göre değişebilen varsayımlar geçmiş yaşantılarımızla şekillenerek ve hatta katlanarak (doğru yada yanlış) devam edebiliyor.değiştirmek istedediğimiz davranışları değiştirmek gerçekten zor olabiliyor bu davranışın bilincinde olsak bile.
imkansız olmadığını biliyorum ben de zaman zaman doğru bulmadığım varsayımlarımdan kurtulmak için çaba sarf ediyorum herkez gibi..:)
bir örneği siznle paylaşmak isterim. bazen olaylar benim istediğim biçimde gerçekleşmiyor ve ben olurun en kötüsünü düşünmekle işe başlayarak var olan enerjimi yavaş yavaş tüketiyorum ve olay benim istediğim biçimde olmayınca sizin değindiniz gibi kendini gerçekleştiren kehanet oluyor ve ben gerçektemn üzülüyorum. güzel sonuçlanınca da seviniyorum tabi ama bu seferde başta üzüldüğüme deymiyor .yani ne oluyor? sonuç ne olursa olursun ben ilk süreçte hep üzülmüş oluyorum. olaylara her zaman iyi yönüyle değil belki ama hiç olmassa nötür bakılabilsem. eşim bunu başabilen insanlardan.
bazen doğru bulmadığımız davranışları değiştirmek kolay olmuyor. imkansız demiyorum ama zaman alabiliyor. en azından değitirmek için uğraşıyorum ve bunu yapabilen eşimi örnek alıyorum

sevgilerimle, esra
(eşimle aynı ismi paylaşıyor olmanızda çok hoş)