Yaklaşık 2 aylık bir aradan sonra sevgili tavşanım ne yapıyor diye bir bakayım dedim. Görünüşe göre bensiz de hayatından oldukça memnun, ki yazmadığım aralıkların hepsinde nedense ziyaretçi sayısı artıyor ( Günlük 1000′e doğru yaklaşıyor). Biraz yalnızlık iyi geliyor heralde herkes gibi ona da.

Bugün e-postada iki aydır bekleyen, sizlerden gelen tüm e-postaları yanıtladım. Sabahtan beri yazı yazmaktan parmak uçlarım hafiften kızardı. Geç olsun güç olmasın diyorum.

Geçtiğimiz haftalarda bir süre Ankara’da bir süre de Almanya’daydım. Bir kaç kitap okuyup bitirme şansım oldu ve aralarında en çok Nikos Kazancakis’in Zorba sını sevdim. Mutlaka okuyun, tavsiye ederim. Hayatın anlamı, mutluluk, vb.. üzerine çok akıcı bir roman. Bu arada roman zorbalık üzerine falan değil, hikayedeki kahramanın adı Zorba

Sonunda kış bitiyor ve güneş olanca güzelliğiyle gökyüzünde salınmaya başladı. Görüşmek üzere.

Planet Earth is blue and there’s nothing I can do