Özgelişim üzerine bir kaç kitap okuduysan, artık yavaş yavaş benzeri şeyler duymaya başlarsın:
- Kendine hedefler koy
- Kocaman gülümse
- Korkularının üzerine git
- Asıl sorumlu sensin
- Asla vazgeçme
- Mutluluk bir hedef değil yolculuktur
- …
Ne kadar çok yapacak şey var, ve ne kadar az zaman, değil mi ? Bu konular üzerine ben de bol bol yazıyorum. Ama bir şey üzerine pek yazmadığımı ve kimsenin de pek o konudan bahsetmediğini fark ettim.
İnsan olduğumuz konusunda 
Kendine hedefler koyup, gülümseyerek korkularının üzerine gidip, tüm sorumluluğu üzerine alıp vazgeçmeden yolculuğa devam e-de-me-mek üzerine.
Hayat inişli çıkışlıdır, her an hazır olamazsın. Her an motive olamazsın. Hep mutlu olamazsın, sürekli gülemezsin. Her anını korkularınla yüzleşerek geçiremezsin.
Ve bunları her an her daim yapamadığın için mutlu olmalısın, çünkü bu demek oluyor ki sen bir insansın – programlanmış bir robot değilsin 
Bunların hepsini de aynı anda yapamazsın.
Hatta gün gelir, amaaan be deyip ayaklarını koltuğa uzatmaktan başka bir şey istemez canın.
İşte o zamanlarda sakın kendini yargılama veya suçlama. Neden böyleyim ben, yapılması gereken bir sürü iş var oysa deme.
İnsan olduğunun farkına var ve mutlu ol sadece.
Photo: pediculus
Güzel yazı ama yine de insan olduğunu çok sık hatırlama bırak onu rakiplerin hatırlasın
Katılıyorum.Ancak hayat koşuşturmacasında karşılaştığımız zorluklara karşı kendimizi güçlü tutmalıyız.Koşmaya azıcık ara versek te tekrar aynı hızı yakalayamamak bizi demotice etmez mi.Etse de tekrar motivasyonu kazanamaz mıyız.Kazanmak için ne yapmalıyız.Çoğunlukla canımızın istediğini mi yapmak lazım.İnsan olarak asıl neye ihtiyacımız var?
Bence insan rakip dürtülmesiyle değil, kendi içinde bulmalı bunu. Canının istediğini yaparsan başın belaya giriyor (bu tecrübeyi yaşayan biri olarak %100 garanti veriyorum. Kazanmak için içindeki gücü bulmalısın. Mesela edebiyattan mı hoşlanıyorsun? Her anında edebiyatla haşır neşir ol, kitaplardan alıntı yap. Sevdiklerin şeyler ilginçleştirerek insanlara sun. Bir insana insan olduğunu hatırlat. Yoldan geçmeye çalışan yaşlı bir teyzeye yardım et. Yani kısaca keyifli yaşamın reçetesi gayret, inanç, kararlılık ve hayal gücü… (Benden de iyi psikolog olurmuş:))
Bu siteyi açan İNSANlara çok teşekkür ediyorum.Ben cesaret adlı yazınız sayesinde kendime güvenimi kazandım.Hayatla ilgili saçma önerilerde bulunmamışsınız.Sadece gerekli olanları söylemişsiniz.Bunun için size ne kadar teşekkür etsem de borcumu ödeyemem.